Wiennat

เมื่อเย็น รถเมล์สามคัน วิ่งผ่านไปต่อหน้าต่อตา ไม่จอดรับคน แถมรถก็ว่างๆ แล้วก็ไม่ใช่เพราะป้ายเล็กด้วย เพราะเป็นป้ายตรงข้ามเซ็นทรัลลาดพร้าวติดกับสวนจตุจักรตรงถนนวิภาวดี ช่วงก่อนถึงปตท.

ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นไม่นาน plynoi เพิ่งส่งลิงค์เกี่ยวกับเรื่องขอขึ้นค่ารถเมล์มาให้อ่าน ไม่เข้าใจว่าไอ้ช่วงขอขึ้นค่ารถเนี่ย บริการดีๆให้น่าเห็นใจหน่อยไม่ได้เหรอ นี่เล่นไม่รับผู้โดยสารไปสามสี่คันแบบนี้ ใครเค้าจะเห็นใจเวลามาขอขึ้น

บริการก็ไม่ได้ดีนักหนา ถึงแม้ว่ากระเป๋ารถเมล์บางคนจะดีก็เหอะ แล้วนี่ไหนว่า NGV ผลิตเองได้ แล้วทำไมยังต้องขึ้นค่ารถปอ.อีกล่ะ ทั้งๆที่ก็เห็นใช้ NGV กันตั้งเยอะนี่ ทีรถแท็กซี่เค้ายังไปติด NGV กันตั้งเยอะ ราคาเค้าอยู่ที่ 35 บาทมาตั้งสิบกว่าปีแล้ว นี่แค่ไม่กี่ปีรถเมล์ขึ้นราคาจะเป็น 2 เท่าแล้ว

เซ็ง….

Last week, I didn’t have any personal project.

Last weekend, I made it one.

At first I named it jibjibd.

Now I call it birdnest. The project is currently hosted at Google App Engine and the project home page is here. This is my second time with App Engine. My first time was file hosting using BLOB feature of BigTable. Unfortunately, Google limit size of request and response both inbound and outbound to 1 MB.

In fact, I want to create birdnest since I played with twitter. At that time,I thought about some selected set of method and implement it as simple http protocol, 1 character for command and the rest is data, which really decrease number of byte that have to transfer. Without other user except than me, I couldn’t push myself to create it. Thanks to Sugree for being my very first birdnest user.

At the time of writing, there is only jibjib that supports birdnest officially. However, Kengggg is studying how to implement twitter client on iphone which utilize birdnest as its main API, ijib. Hence, he is another one who inspires me to do the project. Thank you Kengggg.

Lastly, thanks to Sugree again for refactoring and add most of filter to birdnest.

Happy tweeting.

หลายๆคนพอเห็นหน้าตาท่าทางเนิ้ดๆของผมแล้วก็มักจะถามว่า ปกติอยู่บ้านทำอะไรบ้างวะ หรือใจความง่ายๆก็ถามนั่นแหละว่างานอดิเรกคืออะไร พอเจอคำถามนี้ทีไรก็มักจะเกาหัวบอกกับตัวเองว่า “เออ ปกติเราทำอะไรบ้างวะเนี่ย” ถ้าบอกว่าไม่มีก็จะดูเหมือนจะโหดร้าย ฆาตกรรมสิ่งสำคัญของมวมนุษยชาติที่ชื่อเวลาไปได้อย่างเลือดเย็น ครั้นจะตอบสิ่งที่เคยกระทำอย่างหัดถ่ายรูปก็เลิกไปนานแล้ว หรือจะหัดทำอาหาร ก็ชิงเปลี่ยนจากงานอดิเรก ไปเป็นงานนานๆทีทำกับข้าวไปแล้ว ก็เลยจะตอบไปว่า เล่นเน็ตกับอ่านหนังสือแล้วกันแต่พอคิดไปคิดมา ไม่ว่าจะงานหลัก งานประจำ หรืองานเฉพาะกิจ ชีวิตก็มักจะพัวพันอยู่กับคอมพิวเตอร์อยู่แล้ว ตอบว่าเล่นเน็ตก็จะดูประหลาดไปนิดนึง หลังๆก็เลยเปลี่ยนเหลือแค่ อ่านหนังสืออย่างเดียวแล้วกัน แต่คงต้องขอวงเล็บไว้ว่าไอ้หนังสือที่พูดถึงน่ะ มันมีแต่หนังสือการ์ตูนเท่านั้นที่ได้ถูกนำมาใช้ผลาญเวลาชีวิต แล้วที่สำคัญก็คือการไม่นิยมการเช่าการ์ตูนหรือหยิบยืมการ์ตูนเพื่อนอ่านถ้ามันไม่ได้ซื้อให้เห็นตรงหน้า ดังนั้นงานอดิเรกตอนนี้ก็คือการสะสมการ์ตูนไปโดยปริยาย

ตอนนี้ราคาการ์ตูนก็ขึ้นเอ้าขึ้นเอา แต่เงินในกระเป๋ามันก็ชอบเล่นซ่อนหาอยู่เรื่อย เวลาซื้อการ์ตูนก็เลยมักจะซื้อเรื่องเขียนโดยคนที่ติดตามผลงานอยู่แล้ว ปกติถ้าเป็นคนเขียนที่ชอบอย่างอาดาจิ มิตซึรุ นี่แทบจะไม่ต้องดูว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรก็หยิบมาเลย แต่แบบนี้ก็ทำเอาเซ็งได้เหมือนกัน เพราะหลังๆคนเขียนที่ชอบมันดันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่สำหรับเรื่องอื่นๆถ้าไม่เคยยืมเพื่อนอ่าน ก็จะใช้วิธีถามเพื่อนที่ชอบซื้อการ์ตูนดูว่ามันเป็นยังไงแล้วก็ค่อยซื้อ ส่วนใหญ่แล้วถ้าไม่การันตีจริงๆ การ์ตูนในกลุ่มนี้ก็มักจะไม่ได้แอ้มเงินกระผมแน่นอน

และเนื่องด้วยความขี้เกียจเป็นเหตุ ทำให้เวลาเอาหนังสือการ์ตูนมาอ่าน (หรือบางทีก็เป็นพวกหนังสืออ่านทั่วๆไป รวมไปถึงนวนิยาย) พออ่านจบก็มักจะกองๆเอาไว้ แถมไม่ได้กองเป็นเรื่องๆ แต่จะกองตามลำดับการอ่าน ดังนั้นพอนานวันเข้ามันก็จะกลายสภาพจากกอง เป็นหลายกอง จนกลายเป็นสุมไปในที่สุด พอถึงช่วงนี้ก็เลยมีงานอดิเรกเพิ่มอีกงานคือ การเก็บกวาดการ์ตูนให้เข้าชุดนั่นเอง ซึ่งคาดว่าคงจะต้องจัดการไอ้สุมที่อยู่ข้างๆนี้ภายในสัปดาห์นี้แล้วนี่ล่ะ

ว่าแต่ไอ้ข้างบนนี่ คนอื่นเค้าถือว่ามันเป็นงานอดิเรกรึเปล่าน้า

ปล. ถ้าให้เพิ่มงานอดิเรกอีกอย่างก็คงจะเป็นคิดนู่นคิดนี่ไปเรื่อยๆ หรือที่เรียกว่าเพ้อเจ้อนั่นแล