Auto Crop and Zealous Crop in GIMP

ปกติเวลาจะ Crop ภาพใน GIMP ก็มักจะใช้วิธีสร้าง Selection ขึ้นมาแล้ว แล้วใช้คำสั่ง Crop to selection ก็เรียบร้อย แต่ว่าในกรณีที่ภาพของเรามีขอบที่เป็นสีพื้นแล้วเราต้องการตัดขอบทิ้ง เราสามถใช้คำสั่ง Auto crop เพื่อช่วยให้ไม่ต้องมานั่งเล็งแทนได้

auto-crop

แต่ครั้งแรกที่ใช้คำสั่ง Auto crop นี่ก็เห็นคำสั่งติดกันที่ชื่อว่า Zealous crop อยู่ ลองใช้ดูก็ยังไม่รู้ว่ามันต่างจาก Auto crop ยังไงเพราะมันก็ Crop ออกมาได้ขนาดเท่ากัน แต่เนื่องจากยุ่งๆ ก็เลยพักไว้ก่อนไม่ได้หาข้อมูลเพิ่ม

วันนี้ความ
สงสัยมันถึงจุดที่จะต้องหาคำตอบ ก็เลยลองเปิดคู่มือของ GIMP ดู ก็เจอรูปที่คลายความสงสัยได้ทันที

zealousถ้าให้สรุปง่ายๆ คือ

  • Auto crop จะพยายามเอาขอบออกไปโดยใช้สีขอบเป็นตัวอย่าง (รูปที่ 2 ตรงกลาง)
  • Zealos crop จะพยายามเอาขอบออกไป แล้วก็ตัดพื้นที่ตรงกลางที่ไม่ใช่ขอบแต่มีสีเดียวกับขอบออกไปด้วย (รูปที่ 2 ด้านขวา)

ก็เลยตอบคำถามได้เลยว่าก่อนหน้าที่ลองใช้สองวิธีแล้วได้ผลเหมือนกันก็เพราะมันไม่มีพื้นที่ตรงกลางให้ Zealous crop ทำงานนั่นเอง

The last day of the old Shimokitazawa station

ช่วงนี้ออกจากบ้านผ่านทางรถไฟก็เห็นมีคนมาถ่ายรูปรถไฟทุกวัน ในสถานีก็มีคนเอาขาตั้งกล้องมาถ่าย ก็เพิ่งนึกออกว่า วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่รถไฟสายโอดะคิวจะใช้งานรางรถไฟส่วนเหนือดินของสถานี Higashikitazawa, Shimokitazawa กับ Setagaya-daita แล้วจะสลับไปใช้สถานีและรางรถไฟใต้ดินที่สร้างใหม่ที่มีจำนวนรางมากขึ้นแทนเพื่อช่วยให้จัดตารางรถไฟได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

Shimokitazawa Station North exit

สถานีชิโมะคิตะซาว่าฝั่งเหนือที่จะเลิกใช้งานแล้ว – จาก Nikkei.com

เมื่อสองสามวันก่อน ก็เพิ่งมีการยกเลิกการใช้งานชานชาลาบนดินของสายโตโยโกที่สถานีชิบุยะ เพื่อเปลี่ยนไปใช้ชานชาลาเดียวกับสายฟุคุโตชินของรถไฟใต้ดินแทน ตอนนั้นก็มีคนเยอะแยะไปถ่ายรูปรถไฟขบวนสุดท้ายของโตโยโกที่กำลังเข้าเทียบชานชาลาสถานีเหมือนกัน

สถานี Shimokitazawa นี้มันก็ดำๆ โทรมๆ จะเปลี่ยนไปใช้ของใหม่ก็ดูน่าตื่นเต้น แต่ตัวสถานีเองก็มีความขลังอยู่ไม่น้อยเพราะเป็นสถานีใหญ่ที่ตกทอดมาตั้งแต่สมัยเคโอกับโอดะคิวยังเป็นบริษัทเดียวกัน  คิดๆ แล้วก็น่าใจหายเหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วสถานีเก่าๆ ที่คุ้นตานี้ก็จะหายไปแล้ว ก็คงน่าจะมีคนไม่น้อยรอไปถ่ายรูปเหมือนกันมั้ง

เกียวโตเหงาๆ

Gallery

This gallery contains 10 photos.

เที่ยวเกียวโตเหงาๆ คนเดียว ไม่มีอะไรทำ ก็เลยไปเดินถนนนักปราชญ์ กับวัดคิโยมิสึ ก็กดมามั่วๆ ไม่ได้คิดอะไรมาก เลยได้รูปที่พอดูได้มาแค่นี้เอง ทีหลังต้องคิดให้เยอะกว่านี้ละ  

ระหว่างอู้

ข้อความนี้ถูกเขียนขึ้นมาระหว่างที่จะต้องทำงานชิ้นหนึงค่อนข้างน่าเบื่อ และก็เพราะมันน่าเบื่อน่ะสิ เลยต้องหลบมาทำอะไรที่น่าเบื่อน้อยกว่า

เวลาเจองานหนักๆ แบบนี้ บางทีก็อดเอาไปเปรียบกับการปั่นจักรยานไม่ได้ ช่วงเวลาที่น่าเบื่อแบบนี้ก็คงเหมือนเวลาที่เราต้องปั่นจักรยานขึ้นเนิน เนินบางเนินก็ชันมากแต่ก็สั้นนิดเดียว ปั่นแป๊บเดียวก็ผ่านมันไปได้โดยไม่เหนื่อยเท่าไหร่ เนินบางเนินก็ไม่ชัน แต่ระยะทางกลับยาวมากจนทำให้ล้าได้ การทำงานเบื่อๆ ไม่สนุกก็คงเหมือนกัน เวลาที่ทำงานไม่ค่อยชอบ ก็รีบๆ ทำให้เสร็จมันก็คงผ่านไปได้เร็วแล้วก็ไม่ทรมานมาก แต่เวลาที่เจองานน่าเบื่อๆ ยาวๆ ถึงจะไม่ยาก แต่มันก็ทำให้ท้อได้เหมือนกันนะ

เหนื่อยมากก็ลงมาเดินก่อน @ kyoto

ถ้าเนินมันชันมากก็ลงเดินก็ได้ แต่ถ้ามัวแต่อู้ก็คงจะไม่พ้นเนินซักที @ kyoto

เวลาที่เจอทางชันแบบนี้ เมื่อก่อนก็เคยคิดว่าจะต้องปั่นด้วยเกียร์ต่ำๆ จะได้ปั่นง่ายๆ ไม่เหนื่อยแรงมาก แต่ปั่นไปนานๆ ความเร็วกลับไม่เพิ่มขึ้น แรงใส่เข้าไปเท่าไหร่ ก็แค่ทำให้เร็วเกือบจะเท่ากับเดินปกติ กลายเป็นว่าเหนื่อยกว่าลงจากจักรยานไปเดินแต่กลับกินเวลาเท่ากัน ครั้งถัดมาก็เลยลองปั่นด้วยเกียร์ธรรมดาดูปรากฏว่ามันก็ไม่ได้ปั่นยากเย็นอะไร เหนื่อยกว่าเดิมไม่เท่าไหร่แต่ก็ผ่านมันไปได้เร็วกว่าเดิมเยอะ

พอคิดๆ ไปก็น่าจะสรุปได้ว่าถ้าเรามีงานที่น่าเบื่อรออยู่ เรา

ก็ควรจะรีบๆ ทำงานให้เสร็จ อย่ามัวแต่อู้ เพราะพองานเสร็จ ถึงเราจะเอาเวลาไปเล่นเหมือนตอนที่อู้อยู่ แต่เราก็ไม่ต้องมากังวลใจเรื่องงานที่ยังค้างคา เล่นได้เต็มที่นั่นเอง